Σε μια παραμυθένια πολιτεία, η μικρή Sophie δουλεύει σε καπελάδικο για να βοηθήσει την οικογένειά της, όταν τυχαία συναντά έναν μυστηριώδη νέο που θα την σώσει από την επίθεση κάποιων μυστηριωδών σκιών. Αυτή η συνάντηση θα αποτελέσει και την αφορμή της επίσκεψης της Μάγισσας των Βάλτων, η οποία με ένα μαγικό ξόρκι θα προκαλέσει πρόωρη γήρανση στην μικρή Sophie. Η περιπλάνηση της Sophie έξω από την ασφάλεια της πόλης προκειμένου να λύσει τα μάγια, θα την φέρει στο μετακινούμενο άστρο του Haul (ή Hauru στα Ιαπωνικά), του νέου που την είχε σώσει δηλαδή και που υποφέρει και αυτός από τη δική του κατάρα. Μαζί λοιπόν θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για να σωθούν από τα μάγια τους και να σταματήσουν τον πόλεμο που παράλληλα μαίνεται ανάμεσα στις δύο πολιτείες...

Όταν η Candy-Candy συνάντησε τον Αρχοντα των Δαχτυλιδιών, το αποτέλεσμα στο Howl's Moving Castle απογοήτευσε από την αρχή κιόλας. Το χαλαρό σε πολλά σημεία σενάριο, κάνει τόσες «κοιλιές» που κουράζει από σχετικά νωρίς το θεατή. Από κάποιο σημείο και μετά χάνεσαι με τα τόσα μάγια και ξόρκια πο βαραίνουν το 95% των ηρώων αλλά και με τις ίντριγκες των πάμπολλων μάγων αναμεταξύ τους, που παραιτείσαι από την παρακολούθηση του νοηματικού νήματος (αν αυτό υπάρχει). Η ταινία είναι υπερβολική κατά τη γνώμη μας σε διάρκεια αφού από τη μέση και μετά περιμένεις ότι θα τελειώσει στν επόμενη σκηνή χωρίς σημαντικές νοηματικές απώλειες. Η τεχνοτροπία επίσης του σκίτσου θα ξενίσει το ελληνικό κοινό (οι ιάπωνες προ-έφηβοι ίσως το βρουν πιο ενδιαφέρον - μακάρι να ήταν έστω και manga) ενώ το γνώριμό μας από αντίστοιχα ιαπωνικά καρτούν «γλυκό-κορίτσι-σώζει-δυναμικό-γόρι-με-δύναμη-της-αγάπης» κλισέ, δεν αρκεί να σώσει εμάς από την αναπόφευκτη υπνηλία. Προτιμότερη η original Candy-Candy των παιδικάτων μας κι ας μην ήμουν fan.